*** ایران *** *** Iran *** Irán ***

ca50.25

Source: https://en.m.wikipedia.org/wiki/Iran

image

Iran, also known as Persia, officially the Islamic Republic of Iran, is a country in Western Asia. It is bordered to the northwest by Armenia and Azerbaijan; with Kazakhstan and Russia across the Caspian Sea; to the northeast by Turkmenistan; to the east by Afghanistan and Pakistan; to the south by the Persian Gulf and the Gulf of Oman; and to the west by Turkey and Iraq. Comprising a land area of 1,648,195 km2 (636,372 sq mi), it is the second-largest nation in the Middle East and the 18th-largest in the world. With 78.4 million inhabitants, Iran is the world’s 17th most populous nation. It is the only country that has both a Caspian Sea and an Indian Ocean coastline. Iran has long been of geostrategic importance because of its central location in Eurasia and Western Asia, and its proximity to the Strait of Hormuz.

Iran is home to one of the world’s oldest civilizations, beginning with the formation of the Proto-Elamite and Elamite kingdom in 3200–2800 BC. The Iranian Medes unified the area into the first of many empires in 625 BC, after which it became the dominant cultural and political power in the region. Iran reached the pinnacle of its power during the Achaemenid Empire founded by Cyrus the Great in 550 BC, which at its greatest extent comprised major portions of the ancient world, stretching from parts of the Balkans (Thrace, Paeonia and Macedonia) in the west, to the Indus Valley in the east, making it the largest empire the world had yet seen.The empire collapsed in 330 BC following the conquests of Alexander the Great. The Parthian Empire emerged from the ashes and was succeeded by the Sassanid Dynasty (Neo-Persian empire) in 224 AD, under which Iran again became one of the leading powers in the world, along with the Roman-Byzantine Empire, for a period of more than four centuries.

image

 

Tehran  (تهران – Tehrān) is the capital of Iran and Tehran Province. With a population of around 8.4 million in the city and 14 million in the wider metropolitan area, Tehran is Iran’s largest city and urban area, the largest city in Western Asia and one of the largest three cities in the Middle East (along with Istanbul and Cairo).

 

Iran is the 18th largest country in the world, with an area of 1,648,195 km2 (636,372 sq mi).[35] Its area roughly equals that of the United Kingdom, France, Spain, and Germany combined, or somewhat more than the US state of Alaska.[150] Iran lies between latitudes 24° and 40° N, and longitudes 44° and 64° E. Its borders are with Azerbaijan (611 km (380 mi)) (with Azerbaijan-Naxcivan exclave (179 km (111 mi) ))[151] and Armenia (35 km (22 mi)) to the north-west; the Caspian Sea to the north; Turkmenistan (992 km (616 mi)) to the north-east; Pakistan (909 km (565 mi)) and Afghanistan (936 km (582 mi)) to the east; Turkey (499 km (310 mi)) and Iraq (1,458 km (906 mi)) to the west; and finally the waters of the Persian Gulf and the Gulf of Oman to the south.

image

 

Iran is divided into five regions with thirty one provinces (ostān),[158] each governed by an appointed governor (ostāndār). The provinces are divided into counties (shahrestān), and subdivided into districts (bakhsh) and sub-districts (dehestān).

 

 

Iran is the 18th largest country in the world, with an area of 1,648,195 km2 (636,372 sq mi).[35] Its area roughly equals that of the United Kingdom, France, Spain, and Germany combined, or somewhat more than the US state of Alaska.[150] Iran lies between latitudes 24° and 40° N, and longitudes 44° and 64° E. Its borders are with Azerbaijan (611 km (380 mi)) (with Azerbaijan-Naxcivan exclave (179 km (111 mi) ))[151] and Armenia (35 km (22 mi)) to the north-west; the Caspian Sea to the north; Turkmenistan (992 km (616 mi)) to the north-east; Pakistan (909 km (565 mi)) and Afghanistan (936 km (582 mi)) to the east; Turkey (499 km (310 mi)) and Iraq (1,458 km (906 mi)) to the west; and finally the waters of the Persian Gulf and the Gulf of Oman to the south.

image

The Persian Gulf is a mediterranean sea in Western Asia. An extension of the Indian Ocean (Gulf of Oman) through the Strait of Hormuz, it lies between Iran to the northeast and the Arabian Peninsula to the southwest. The Shatt al-Arab river delta forms the northwest shoreline.

The Persian Gulf was a battlefield of the 1980–1988 Iran-Iraq War, in which each side attacked the other’s oil tankers. It is the namesake of the 1991 Gulf War, the largely air- and land-based conflict that followed Iraq’s invasion of Kuwait.

The gulf has many fishing grounds, extensive coral reefs, and abundant pearl oysters, but its ecology has been damaged by industrialization and oil spills.

image

 

 

The body of water is historically and internationally known as the “Persian Gulf”. Some Arab governments refer to it as the “Arabian Gulf” or “The Gulf”, but neither term is recognized internationally. The name “Gulf of Iran (Persian Gulf)” is used by the International Hydrographic Organization.

 

 

 

 


ir50.25png

Source: https://fa.m.wikipedia.org/wiki/ایران

image

ایران (معنی: سرزمین آریاییان) با نام رسمی جمهوری اسلامی ایران  کشوری در جنوب غربی آسیا و در منطقه خاورمیانه با ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر مربع وسعت (۱۸ام درجهان  و بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۲ دارای جمعیتی حدود ۷۷٬۱۸۹٬۶۶۹ تن است. پایتخت، بزرگ‌ترین شهر و مرکز سیاسی و اداری ایران، تهران است

ایران از شمال با جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکمنستان، از شرق با افغانستان و پاکستان و از غرب با ترکیه و عراق همسایه‌است و همچنین از شمال به دریای خزر و از جنوب به خلیج فارس و دریای عمان محدود می‌شود، که دو منطقهٔ نخست از مناطق مهم استخراج نفت و گاز در جهان هستند

انقلاب ۱۳۵۷ ایران حکومت مشروطه سلطنتی دودمان پهلوی را سرنگون کرده و جمهوری اسلامی را جایگزین کرد. این نظام حکومتی در قانون اساسی مصوّب ۱۳۵۸ (و بازنگری ۱۳۶۸) تشریح شده‌است. مقام رهبری در ایران بالاترین جایگاه رسمی است که از سال ۱۳۶۸ تاکنون در اختیار سیّد علی خامنه‌ای قرار دارد. اسلام دین رسمی، تشیّع مذهب رسمی و فارسی زبان رسمی این کشور است. ایران به عنوان یک سرزمین و یک ملت، پیشینه‌ای کهن دارد و یکی از تاریخی‌ترین کشورهای جهان به‌شمار می‌رود

ایران به واسطهٔ قرار گرفتن در منطقهٔ میانی اوراسیا موقعیتی راهبردی دارد؛ و از اعضای سازمان ملل متحد، جنبش عدم تعهّد، سازمان کنفرانس اسلامی، اوپک، سازمان اکو و چندین سازمان بین‌المللی دیگر است. ایران یک قدرت منطقه‌ای در جنوب غربی آسیا است و جایگاه مهمی را در اقتصاد جهانی به دلیل در اختیار داشتن صنعت نفت، صنعت پتروشیمی و گاز طبیعی برای خود بدست آورده‌است

آخرین تقسیمات کشور در سال ۱۳۹۳ ایران از ۳۱ استان تشکیل می‌شود

image

بر اساس قانون بخش‌بندی کشوری (مصوب ۱۲۸۶ شمسی) ایران به ۴ ایالت «آذربایجان»، «خراسان»، «فارس»، و «کرمان و بلوچستان» و ۱۰ ولایت (جدا از ایالات) تقسیم شد. این تقسیمات تا سال ۱۳۱۶ با دگرگونی‌های کوچکی به همین گونه ماند. در سال ۱۳۱۶ با تصویب قانون جدید تقسیمات کشوری، ایران به ۱۰ استان و ۴۹ شهرستان تقسیم شد. به مرور زمان با ایجاد استان‌های جدید، تعداد استان‌های ایران افزایش یافت. برای مدت‌های مدیدی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ایران همچنان دارای ۲۴ استان بود. از سال ۷۲ به ترتیب استان اردبیل، استان قم، استان قزوین، گلستان تشکیل شده، خراسان به سه استان خراسان جنوبی، خراسان شمالی و خراسان رضوی تقسیم شده و در سال ۸۹ البرز آخرین استانی بود که تاکنون تأسیس شده‌است

ایران از لحاظ آب و هوایی یکی از منحصربه‌فردترین کشورهاست. اختلاف دمای هوا در زمستان میان گرمترین و سردترین نقطه گاهی به بیش از ۵۰ درجهٔ سانتیگراد می‌رسد

داغ‌ترین نقطهٔ زمین در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ میلادی، در نقطه‌ای در کویر لوت ایران بوده‌است

 ایران از لحاظ بارندگی در سطح نیمه‌خشک و خشک است

آب و هوای ایران متأثر از چندین سامانه‌است

سامانه پرفشار سیبریایی که با ریزش به عرض‌های جنوبی در نوار شمالی بارش باران و برف و کاهش دما و در سایر نقاط فقط کاهش دما را به همراه دارد
سامانه باران‌زای مدیترانه‌ای که از سمت غرب وارد ایران می‌شود و موجب ریزش باران یا برف در بسیاری از نقاط غربی و میانی و شرق ایران می‌شود
سیستم کم فشار جنوبی که در نوار جنوب و جنوب غرب موجب رگبار باران می‌شود

image
میزان بارندگی در ایران بسیار متغیر است. در شمال به بیش از ۲۱۱۳ میلیمتر (رشت، ۱۳۸۳) نیز می‌رسد. در نواحی کویری بارش عمدتاً بسیار کم و در حدود ۱۵ میلیمتر است. بارش نواحی شمال غرب و غرب، دامنه‌های جنوبی البرز و شمال شرق تا حدودی قابل توجه (حدود ۵۰۰ میلیمتر) می‌باشد. در سایر نقاط میزان بارش از ۲۰۰ میلیمتر بیشتر نمی‌شود. ایران با مشکلات کم آبی دست و پنجه نرم می‌کند. پیش‌بینی می‌شود ایران در سال ۲۰۲۵ در وضعیت تنش آبی قرار بگیرد

اختلاف دمای هوا در ایران در نقاط مختلف زیاد است. در حالی که در فصل زمستان دمای شهرکرد در شب به ۳۰- درجه هم می‌رسد، مردم اهواز هوای تابستانی (۵۰ درجه) را تجربه می‌کنند. هوای سواحل شمالی در تابستان گرم و مرطوب و در زمستان معتدل می‌باشد. نواحی شمال غرب و غرب تابستانهای معتدل و زمستان‌های سرد و نواحی جنوبی تابستان‌هایی به شدت گرم و زمستان‌هایی معتدل دارند

 

 


co50.25

Source: https://es.m.wikipedia.org/wiki/Irán

image

Irán, cuyo nombre oficial es República Islámica de Irán (en persa, جمهوری اسلامی ایران, transliterado Ŷomhuri Eslāmi Irān, y pronunciado Yomhurí-e Eslamí-e Irán: ), es un Estado de Oriente Medio y Asia Occidental. Desde el I milenio a. C. hasta 1935 fue conocido en Occidente como Persia, aunque hoy en día este nombre sigue siendo válido y aceptado junto con el de Irán. Limita con Pakistán y Afganistán por el este; Turkmenistán por el noreste, el mar Caspio por el norte y Azerbaiyán y Armenia por el noroeste; Turquía e Irak por el oeste y finalmente con la costa del golfo Pérsico y el golfo de Omán por el sur.

Es el decimoctavo país más extenso del mundo con 1 648 195 km², Irán tiene una población de casi 80 millones de personas de diversas etnias. Es un país con una importancia significativa en la geopolítica al encontrarse entre Oriente Próximo y Asia Central. Teherán es la capital, además de ser el centro político, industrial, comercial y cultural del país. Irán es una potencia regional al que sus grandes reservas de hidrocarburos (cuartas reservas de petróleo y primeras de gas a nivel mundial) confieren una situación de superpotencia energética en potencia y le reportan desde hace décadas una sustancial renta petrolera.

La diversidad étnica del pueblo de Irán, tales como persa, kurdo, turco, lor, árabe, turcomano y balochi, entre otros, forman parte de la cultura iraní y han proporcionado una atracción especial a este amplio territorio.

Irán, junto a Irak, es el hogar de las civilizaciones más antiguas. Las primeras dinastías conocidas en el oeste de Irán son las de Elam, desde 2.800 a. C. Los medos formaron el primer imperio que abarcó el «Gran Irán» en 625 a. C.Estos fueron sucedidos por el Imperio aqueménida, helenizado por los seleúcidas tras la conquista por Alejandro Magno y recentrado después en referencias autóctonas por los sucesivos imperios de los partos arsácidas y los sasánidas. Los musulmanes la conquistan en el 651 d. C., con el resultado de la difusión de la lengua persa por toda la Meseta iraní y de distintos aspectos de la cultura iraní a lo largo del mundo islámico.

 

image

Irán se divide en treinta provincias (ostān), cada una gobernada por un gobernador designado (استاندار, ostāndār) por el ministro del Interior. Las provincias se dividen en los condados (shahrestān), y se subdividen en distritos (bakhsh) y distritos secundarios (dehestān).

La Cultura de Irán es una mezcla entre la cultura preislámica y la cultura islámica. La cultura iraní probablemente se originó en Asia Central, teniendo su origen en la Cultura de Andronovo 2000 a. C. La cultura iraní ha tenido durante mucho tiempo un lugar preponderante en la cultura Medio Oriental y de Asia Central, con el persa considerado el idioma de los intelectuales durante gran parte del II milenio. Durante la época Sasánida, Irán influyó en la cultura China, la India y la civilización romana considerablemente. Esta influencia desempeñó un papel prominente en la formación del arte medieval de asiáticos y europeos. Esta influencia se expandió en el mundo islámico. Gran parte de lo que más tarde pasó a denominarse aprendizaje Islámico, tales como la filología, la literatura, la jurisprudencia, la filosofía, la medicina, la arquitectura y las ciencias se basan en algunas de las prácticas adoptadas por los Sasánidas y persas.

El arte del imperio aqueménida se vio influido por el egipcio y el caldeoasirio. Se concreta en construcciones de gran monumentalidad, como los grandes palacios reales, entre los que cabe citar el de Ciro en Susa o los de Darío y Jerjes en Persépolis. También cabe citar las tumbas reales, como el sepulcro de Ciro o las tumbas excavadas en la roca. Esta arquitectura se ve ornamentada con escultura, tanto estatuas como bajorrelieves. De los caldeoasirios tomaron los persas la escritura cuneiforme y las representaciones de animales mitológicos. Combinaron el ladrillo mesopotámico con materiales más duraderos como la piedra; y usaron igualmente el sistema arquitrabado propio de los egipcios junto con el arco y la bóveda. En estos palacios pueden verse las apadanas o salas de ceremonias hipóstilas, con elevadas columnas rematadas en capitel formado por dos troncos de toro. Destacan los revestimientos de ladrillos esmaltados polícromos o cerámica vidriada, entre los que el más conocido es el llamado “friso de los Arqueros” o “de los Inmortales” del palacio de Susa; cabe mencionar igualmente el “friso de los portadores de ofrendas” del palacio de Persépolis, y el puente de Davazdah cheshmeh en la ciudad histórica de Amol.

image

En época helenística y romana (siglo IV a. C.-siglo III d. C.) se dejó sentir la influencia griega. Es posteriormente, en época sasánida, cuando se retoman los temas iránicos y en especial se impulsaron las artes menores como la cerámica. Cuando en el siglo VII la meseta de Irán pasó a dominio árabe, el arte islámico resultante conservó rasgos iranios que lo diferenciaban del arte que se estaba haciendo en Siria: la arquitectura siguió siendo ornamentada como en época sasánida, se emplearon materiales como el ladrillo o el adobe y se siguió recurriendo a la bóveda. Dentro de la arquitectura islámica persa destaca la Mezquita Azul de Tabriz y el palacio de Ispahán.

image

Al caer Persia bajo el dominio mongol, llegaron influencias del Extremo Oriente, y cobró así auge la miniatura, con especial influencia china; la miniatura persa alcanzaría su máximo esplendor en el siglo siguiente. También el tejido tuvo un gran desarrollo. El arte persa influyó más allá de la meseta irania, contribuyendo directamente al esplendor de Samarcanda (en el actual Uzbekistán), donde trabajaron artistas persas, esta influencia puede verse, por ejemplo, en la decoración en cerámica vidriada, en los altos tambores que sostienen las cúpulas o los mocárabes de los pórticos de entrada. Como arquitectura moderna, construida en el siglo xx se puede citar el Monumento Azadi.


image


 

 

 

 

967 Total Views 1 Views Today

Interested in COLOMBIRAN.CA? Spread the word about your new online community!