Fête de Chaharshanbe Suri Fiesta! – چهارشنبه سوری – All You Need To Know And Watch About Last Wednesday Before Spring!


Happy Chaharshanbe Suri, But …. Be safe! 

Heureux Chaharshanbe Suri, Mais …. Soyez en sécurité!

Feliz Chaharshanbe Suri, Pero …. ¡Sea seguro!

چهارشنبه سوری به کام، اما …. مراقب باشید


 


ca50.25

By: PressTV, 2013, Tehran, YouTube

Iranians celebrate ‘Chahar Shanbeh Suri’

Iranians celebrate an old tradition called “Chahar Shanbeh Suri”. It falls on the last Tuesday evening of every Persian calendar year. Iranians come out with friends and family to celebrate and enjoy this occasion. Chahar Shanbeh Suri or ” Festival of Fire” is a prelude to Nowruz which marks the arrival of the spring season. People usually set off fireworks and make bonfires, following an ancient tradition dating back to 1700 BCE.

Chahar Shanbeh Suri celebration usually starts in the evening, with people making bonfires in the streets and jumping over them. Some believe jumping over bonfires is a way of taking away negative energy, sickness, and problems and in turn getting fulfillment, warmth, and energy. Chahar Shanbeh Suri serves as a cultural festival for many Iranians.

© Press TV

 


What Is Chaharshanbe Suri?!

From Wikipedia, the free encyclopedia
Chahārshanbeh Suri (Persian: چهارشنبه ‌سوری Chahārshanbeh Suri‎‎) is a Persian festival celebrated by all Iranians, including Persian people, Azerbaijani people, Kurdish people, and others people in the world. The event takes place on the eve of the last Wednesday before Nowruz.

Loosely translated as Wednesday Light or Red Wednesday, from the word sur which means light/red in Persian, or more plausibly, consider sur to be a variant of sorkh (red) and take it to refer either to the fire itself or to the ruddiness (sorkhi), meaning good health or ripeness, supposedly obtained by jumping over it, is an ancient Persian festival dating back to at least 1700 BCE of the early Zoroastrian era. Also called the Festival of Fire, it is a prelude to Nowruz, which marks the arrival of spring. The words Chahar Shanbeh mean Wednesday and Suri means red. Bonfires are lit to “keep the sun alive” until early morning. The celebration usually starts in the evening, with people making bonfires in the streets and jumping over them singing “zardi-ye man az toh, sorkhi-ye toh az man”. The literal translation is, my yellow is yours, your red is mine. This is a purification rite. Loosely translated, this means you want the fire to take your pallor, sickness, and problems and in turn give you redness, warmth, and energy. There are Zoroastrian religious significance attached to Chahārshanbeh Suri and it serves as a cultural festival for Persian and Iranian people.

Another tradition of this day is to make special Chaharshanbe Suri Ajil, or mixed nuts and berries. People wear disguises and go door to door knocking on doors as similar to Trick-or-treating. Receiving of the Ajeel is customary, as is receiving of a bucket of water.

Source, and Read More : https://en.wikipedia.org/wiki/Chaharshanbe_Suri#cite_note-1


Don’t Miss Videos

at the end of the page!


 انیمیشین شاد درباره چهارشنبه سوری  
Chaharshanbe Suri Animation 
An Animated Music Video about the Persian Festival of Fire (Fire Jumping Festival)، called Chaharshanbeh Suri.

Produced and published by 1001 World Productions, on March 23, 2014
www.1001-world.com

© 1001 World 


Quebec_flag

C’est Quoi, la fête de Chaharshanbe Suri?!

Chaharshanbeh Suri (en persan: چهارشنبه سوری), ou en translittération française Tchahârchambé souri, appelé aussi fête du feu, est célébré le mardi soir à la veille du dernier mercredi de l’année par les Iraniens depuis au moins 1 700 ans avant Jésus-Christ [c’est-à-dire depuis la première période du zoroastrisme] (orthographié aussi en translittération anglais Chahar Shanbe Soori).

À l’occasion de cette fête, des luminaires et décorations sont installés dans les grandes villes iraniennes, et des feux sont allumés dans les places publiques. Les luminaires et le feu symbolisent l’espérance d’un éclaircissement, et d’un bonheur radieux pour l’année à venir.

 

Chaharshanbeh Soori: fête du feu des Perses. Photo Credit : Wikipedia French page linked below.

 

Concrètement, les gens réunissent des plus ou moins grands tas de bois, pour les enflammer et sauter par dessus les flammes, en prononçant la phrase : « Zardi-ye man az to; Sorkhi-ye to az man » (en persan: زردی من از تو – سرخی تو از من) qui signifie littéralement : « je te donne ma couleur jaune, tu me donnes ta couleur rouge » – celle du feu – c’est-à-dire, figurativement, « je te donne ma pâleur – ou ma maladie-, je prends ta force – ta santé ».

C’est l’occasion d’un grand rassemblement populaire où les Iraniens sortent dans l’espace public (rues et parcs) et s’offrent des sucreries connues sous le nom de Adjilé Moshkel Gosha (mélange de noisettes, de noix de cajou, de noix, de pistaches, de raisins secs et de mûres blanches séchées) afin de glorifier la santé et le bonheur de l’année passée. Des pétards sont lancés dans les rues.

D’après la tradition, les esprits des ancêtres rendent visite aux vivants les derniers jours de l’année, et beaucoup d’enfants s’entourent de draps, rejouant ainsi symboliquement les visites des morts. Ils courent aussi dans les rues en tapant sur des boîtes et des casseroles et frappent aux portes pour jouer des tours au gens. Ce rituel est appelé qashogh-zany (littéralement : tapement de cuillère) et symbolise le fait de chasser le dernier mercredi de malchance de l’année.

Un jeune homme célébrant Chahar Shanbe Suri en sautant par dessus un feu de joie. Photo Credit: Wikipedia French page linked below.

Il y a plusieurs autres traditions cette nuit-là, dont les rituels de Kouzeh Shekastan (en persan: کوزه شکستن), pendant lequel on casse des jarres en terre qui contiennent symboliquement la mauvaise fortune de quelqu’un, Fal-Goush ou l’art de la divination en écoutant les conversations des passants et le rituel de Gereh-gosha-ee, faire un nœud dans un mouchoir ou un tissu et demander au premier passant de le défaire afin d’éloigner la malchance de quelqu’un.

La signification religieuse liée au zoroastrisme, attachée à « Chaharshanbeh Suri » a aujourd’hui laissé place à un festival culturel partagé par plusieurs peuples iraniens au delà des Persans, notamment les Kurdes, Azéris, Tadjiks, etc.

Source: https://fr.wikipedia.org/wiki/Chaharshanbe_suri


Ne manquez pas les vidéos

à la fin de la page!


FOLLOW COLOMBIRAN

SUIVEZ COLOMBIRAN

  Facebook Twitter Telegram logo 

SIGAN COLOMBIRAN

کلمبیران را دنبال کنید


Por : Samaneh Kachui, Teherán, 2013, YouTube 

Iraníes celebran fiesta de ‘Chaharshanbe Suri’

Son tan variadas las costumbres de los iraníes para recibir el año nuevo. Una de las fiestas más atractivas es Chaharshanbe Suri, traducido literalmente como “Miércoles Rojo” es una festividad muy interesante que alegra la noche de los iraníes.

La noche oscura se alumbra, el cielo de Irán está iluminado por fuegos artificiales y hogueras, las calles se han cubierto de hogueras, alegría y entusiasmo reinan entre la gente.

Se trata de la fiesta milenaria persa conocida como Chaharshanbe Suri, Chaharshabe significa miércoles, mientras suri significa rojo, quedando así traducido literalmente como “Miércoles rojo”. Esta festividad tradicionalmente se celebra la noche del último miércoles del año iraní.

Los ciudadanos hacen uso de cohetes, petardos y fuegos artificiales en las calles, una vez ha anochecido, y saltan sobre unas pequeñas hogueras, mientras gritan la frase: ‘zardi-ye man az to, sorkhi-ye to az man’ que significa literalmente “mi color amarillo pálido enfermizo es tuyo, tu temible color rojo es mío”.

Otra de las costumbres de esta fiesta es el “qashoq zani”, es decir, golpazos de cucharas, que consiste en que muchachos y muchachas se dirigen a casas ajenas, y luego de tocar el timbre de una casa, comienzan a golpear una cuchara contra una cazuela, de forma frenética, hasta que el dueño de la casa les ofrece frutos secos mezclados con frutas dulces, entre otros.

Con una historia milenaria, Chaharshanbe Suri es el preludio de la festividad de Noruz, el año nuevo persa, que llega con la primavera, y coincide este año con 20 de marzo. Como otras ocasiones, las familias iraníes aprovechan también esta oportunidad para reunirse y crear juntos momentos de alegría.

© Hispan TV, 2013

*****

Que Es Chaharshanbe Surí!?

Chahārshanbe-Sūrí (en persa: چهارشنبه ‌سوری ) es un antiguo festival persa que se remonta como mínimo hasta el 1700 a. C. con raíces en el mazdeísmo. Chaharshanbésignifica «miércoles», mientras «surí» significa «festivo», quedando así traducido literalmente como «Miércoles de fiesta». La festividad se celebra el último miércoles del añoiraní, que de acuerdo con la división del día tradicional en Irán, comienza al caer el sol anterior (martes por la tarde-noche). Durante la festividad se celebran varios rituales, de los cuales el más importante consisten en encender fuegos en las calles mientras los participantes los saltan gritando zardí-e man az to, sorjí-e to az man, que significa literalmente «mi color amarillo (pálido, enfermizo) es tuyo, tu color rojo es mío». El fuego y la luz representa la bondad, con estos elementos los iraníes celebran el paso del último miércoles del año hacia la llegada de la primavera que trae días más largos.

Se cree que durante el último día del año los vivos son visitados por los espíritus, por lo cual muchas personas, especialmente los niños, se enrollan en un sudario para recrear estas visitas. Los niños corren por las calles golpeando cacerolas y sartenes con Qashogzaní para alejar el último día de mala suerte del año mientras van tocando en las puertas de las casas pidiendo un aguinaldo.

Durante ese día es también usual preparar diversos platos especiales para convertir los deseos en realidad. El Âsh es un ejemplo, es un tipo de sopa de fideos espesa.

Source: https://es.wikipedia.org/wiki/Chaharshanbe_Sur%C3%AD


No te pierdas los videos

al final de la página!

 


ir50.25png

چهارشنبه سوری 

چهارشنبه‌سوری که با نام‌های چهارشنبه آخر سال و شب چهارشنبه سرخ نیز شناخته می‌شود، یکی از جشن‌های ایرانی است که در شب آخرین چهارشنبهٔ سال (سه‌شنبه شب) برگزار می‌شود

«چهارشنبه‌سوری» از دو واژهٔ چهارشنبه — نام یکی از روزهای هفته — و سور به معنای عیش و عشرت ساخته شده است. طبق آیین باستان در این روز آتش بزرگی بر افروخته می‌شود که تا صبح زود و برآمدن خورشید روشن نگه داشته می‌شود که این آتش معمولاً در بعد از ظهر زمانی که مردم آتش روشن می‌کنند و از روی آن می‌پرند آغاز می‌شود و در زمان پریدن می‌خوانند: «زردی من از تو، سرخی تو از من». این جمله نشانگر مراسمی برای تطهیر و پاک‌سازی مذهبی است که واژه «سوری» به معنی «سرخ» به آن اشاره دارد به بیان دیگر مردم خواهان آن هستند که آتش تمام رنگ پریدیگی و زردی، بیماری و مشکلاتشان را بگیرد و بجای آن سرخی و گرمی و نیرو به آنها بدهد. چهارشنبه‌سوری جشنی نیست که وابسته به دین یا قومیّت افراد باشد و در میان بیشتر ایرانیان رواج دارد

Chaharshanbe Suri, Vancouver, Canada, 2009. Photo Credit: Wikipedia Persian page linked below


چهارشنبه سوری در برخی شهرهای ایران

شیراز

افروختن آتش در معابر و خانه‌ها، فالگوشی، اسپند دود کردن، نمک گرد سر گرداندن. در موقع اسفند دودکردن و نمک گردانیدن، وردهای مخصوصی وجود دارد که زنان می‌خوانند. در گذشته قلمرو چهارشنبه سوری در شیراز صحن بقعه شاه چراغ بوده‌است و در آنجا توپ کهنه‌ای است، که مانند توپ مروارید تهران زنان از آن حاجت می‌خواهند. زنان در گذشته در حمامی که آب آن از رودخانه سعدیه می‌آمد در این روز استحمام می‌کرده‌اند.(به جهت رفع بلاها و گشوده شدن بخت دختران)ر

شهرهای کُردنشین

در شهرهای کردنشین ایران، رسوم و مراسم آخرین چهارشنبه سال و نوروز بدین ترتیب است که ابتدا برفراز کوه ها؛ بالاترین نقطه کوه آتش روشن می‌کنند و همچنین در مکانی مناسب آتش بزرگی افروخته به دور آن به رقص محلی و پایکوبی می‌پردازند،(مانند نوعی سپاسگزاری و نیایش) کُردها از دیرباز آتش را گرامی و مقدس می‌پنداشتند و در ادبیات کُردی بسیار از آتش و مراسم نوروز کُردها یادشده است

اصفهان

افروختن آتش در معابر، کوزه‌شکستن، فالگوشی، گره‌گشایی و غیره کاملاً متداول است و تمام آن آدابی که در تهران معمول است در اصفهان نیز رواج دارد

تبریز

آتش‌بازی و گره‌گشایی از قدیم معمول بوده‌است. آتش‌افروختن در این اواخر متداول شده‌است. در گذشته به جای آتش‌افروختن و پریدن از روی آن صبح روز چهارشنبه کودکان و جوانان از روی آب روان پریده و جمله «آتیل ماتیل چرشنبه بختیم آچیل چرشنبه» را می‌گفتند. آجیل و میوه خشک خوردن از ضروریات است و ترک نمی‌شود اگر دوست یا مهمان و تازه‌واردی داشته باشند باید حتماً شب چهارشنبه‌سوری خوانچه‌ای از آجیل خام و میوه خشک برای او بفرستند

در تبریز آب‌پاشی از بام خانه‌ها بر سر عابرین نیز رایج است که از آداب دوران ساسانیان بوده و هنوز در میان ارمنیان و زردشتیان ایران معمول است که در یکی از جشن‌های خود بر یکدیگر آب می‌ریزند

اهواز

در اهواز نیز مانند بیشتر نقاط ایران در آخرین سه‌شنبه شب سال برگزار می‌شود. این مراسم معمولاً با حوادثی نظیر آتش‌سوزی و آسیب‌دیدگی‌های جسمی نیز همراه است. این مراسم بیش‌تر در زیتون کارمندی و کارگری، کیانپارس، شهرک نفت و طالقانی، شرکت‌کنندگان بیشتری دارد و بهمین خاطر معمولاً در مسیرهای منتهی به این نواحی محدودیت‌های ترافیکی چند ساعته درنظر گرفته می‌شود. از دیگر آئین‌های چهارشنبه سوری که در اهواز اجرا می‌شود مراسم قاشق‌زنی می‌باشد که بیشتر کودکان به آن می‌پردازند

لرستان

در لرستان این مراسم مانند دیگر مناطق ایران با روشن کردن آتش آغاز شده و روشن کردن آتش در ارتفاعات و غلتاندن آن به کمک وسیله‌هایی به پایین مرسوم است

خراسان

    در استان خراسان و شهر مشهد و خراسان جنوبی مردم در قدیم در شب چهارشنبه سوری هیزم اتش می زنند. نام این هیزم ها عبارت است از چرخه، خار و اسپند. اسپند دود کردن و یا اسپند(اسفنج) به داخل آتش ریختن از آداب مردم خراسان در تمام جشن ها و مناسبت ها است. در داخل آتش اسپند نمک می ریزند که حالت ترقه و انفجار دارد

قم

در استان قم به علت محدودیت‌های زیاد تعدادی از مردم جشن خود را در بیرون از شهر ۵ الی ۱۰ کیلومتر بعد از بوستان علوی برگزار می‌کنند

 

ایرانیان در شب چهارشنبه سوری گاه سه کپه آتش (به نشانه سه پند بزرگ ایرانیان باستان: اندیشه نیک و کردار نیک و گفتار نیک ) یا هفت کپه آتش (به نشانه هفت امشاسپندان) فراهم می‌کنند. منبع : ویکیپدیا فارسی


 وضعیت کنونی 

نسل جدید ایران از آیین‌های این جشن شناخت چندانی ندارد

برخی معتقدند در سال‌های اخیر چهارشنبه‌سوری با حرکت به سوی خشونت، تحریف و استحاله شده‌است و از اصالت خود فاصله گرفته‌است. امروزه، استفاده از مواد محترقه و آتش‌زا که بعضاً دست‌ساز و خطرناک هستند بسیار رایج است و جایگزین آیین‌های کهن شده‌است. در چند سال گذشته، این شب همواره دارای آمار آسیب‌دیدگی و گاهی دارای تلفات جانی بوده‌است. به عنوان مثال در سال ۱۳۸۹ طبق گفته رئیس اورژانس کشور، ۵ فوتی و ۱۵ معلولیت در حوادث این مراسم رخ داد

برگزاری چهارشنبه‌سوری با آلودگی صوتی، آسیب به تابلوها و دیوارهای شهر و ایجاد فضایی خشونت‌آمیز و تنش‌زا همراه است به طوری که برخی شهروندان از رفت‌وآمد در خیابان‌ها بیم دارند

منبع و گفتارهای بیشتر : https://fa.wikipedia.org/wiki/…


FOLLOW COLOMBIRAN

SUIVEZ COLOMBIRAN

  Facebook Twitter Telegram logo 

SIGAN COLOMBIRAN

کلمبیران را دنبال کنید


Chaharshanbe Suri Videos

Around The World

Toronto, Canada, 2009


Perth, Australia, 2015


London, England, 2012


Stockholm, Sweden, 2015


Stockholm, Sweden, 2014


Delft, Netherland, 2011


Delft, Netherland, 2013


Tehran, Iran, 2011

 


  MUSIC VIDEOS  








FOLLOW COLOMBIRAN

SUIVEZ COLOMBIRAN

  Facebook Twitter Telegram logo 

SIGAN COLOMBIRAN

کلمبیران را دنبال کنید


 

You may also like...